Fotoshop by Adobé from Jesse Rosten on Vimeo.
Ook jij kunt eruitzien als een model!
Reply
Carnage
Een ernstig onderwerp – hoe zien we onszelf in relatie tot de ander, hoe gaan we met anderen om, welk mens schuilt achter onze omgangsvormen – en toch is er te (grim)lachen.
Schuimwolken, gezien door André Kuipers
Een wijde blik verruimt 2012
In 2011 en voorgaande jaren zijn we allemaal doordrongen geraakt van het idee dat we de maker zijn van ons eigen succes. Stilstand is achteruitgang, zonder uitdaging geen leven. Voorwaarts! en niet meer aan denken.
Het begint inmiddels op te vallen dat deze voortvarendheid zich vrijwel beperkt tot de sferen werk en consumptie.
Na een paar jaar in dezelfde baan actief geweest te zijn begint het te knagen. Ik heb het allemaal al een keer gedaan. Is dit mijn droombaan? Ik heb een nieuwe uitdaging nodig!
Je merkt het vooral bij bedrijven die hun geld verdienen met adviseren en dienstverlening. Op een dag krijg je een brief of e-mail waarin iemand zich voorstelt als je nieuwe contactpersoon en zegt zich te verheugen op de samenwerking. En als je die persoon driekwart jaar later nodig hebt blijkt ‘ie net een andere uitdaging gevonden te hebben.
Een Frans automerk begrijpt goed waarom wij kopen. In het reclamefilmpje loopt de man om de auto heen. De verkoper probeert te raden waarom hij hem hebben wil, maar komt er niet uit. Hééft u hem wel nodig? vraagt hij. Nee, zegt de man, maar ik wil hem hebben. Apple begrijpt dat nog beter en is slimmer in marketing.
En we zijn pas echt gelukkig als we hem krijgen voor minder dan je er elders voor betaalt. Want we zijn toch zeker niet gek!?
Laten we onze zelfbewustheid in 2012 breder inzetten! Laten we we niet meer doen alsof we op allerlei terreinen machteloos staan in een boze buitenwereld!
Dus niet meer klagen over die bank en er wel je geld heen brengen (ja maar… overstappen is zo’n gedoe)
Dus niet meer bang zijn voor het klimaat en toch elke dag in de auto stappen (ja maar… die klimaatverandering is nog helemaal niet bewezen)
Dus niet meer iedere dag dat goedkope vlees (ja maar… dat andere vlees kan ik niet betalen)
Dus geen producten meer gemaakt door kinderhanden (ja maar… hoe moet ik dat weten?)
Dus niet meer geloven dat Nederland minderjarige asielzoekers niet op kan nemen (ja maar… dan komen ze allemaal hierheen)
En als we dan begin 2013 om ons heen kijken zien we dat de wereld al veranderd is, zonder dat we op het Beursplein hebben moeten kamperen.
Het zijn maar woorden. Toch?
Er zijn mensen die vinden dat ze zichzelf tekort doen, of zelfs hun eigenheid verloochenen – respect! – als ze bij het spreken of (minder vaak) schrijven rekening houden met de geadresseerde. Ook voor hen is dit een leerzaam filmpje:
Heilige nacht 2011
Ischa online
Dat is mooi nieuws: Al het radiowerk van Ischa Meier is door de vpro online gezet. Bijvoorbeeld met Herman Kuiphof – over Johan Cruijff – en Judith Herzberg:
Terug!
‘t Heeft lang geduurd, zo lang zelfs dat ik begon te vrezen dat het er nooit meer van zou kom, maar plotseling vond ik een mailtje bij de post dat aangaf dat ik een trackback moest goedkeuren. Hxe9, dacht ik, zou het dan toch..? En jawel. Ik wist zelfs mijn wachtwoord nog.
De lay out leek nergens naar, maar na een uurtje puzzelen – de bediening is toch niet heel eenvoudig – is er wel weer iets toonbaars tot stand gekomen. Jammer wel dat de links naar youtube tijdens de verhuizing gesneuveld zijn. Nu eens zien of er na ruim een jaar afwezigheid weer iets te schrijven valt…
Een gedicht / M. Vasalis
xa0
Is het vandaag of gisteren, vraagt mijn moeder,
bladstil, gewichtloos drijvend op haar witte bed.
Altijd vandaag, zeg ik. Ze glimlacht vaag
en zegt: zijn we in Roden of Den Haag?
Wat later: kindje ik word veel te oud.
Ik troost haar, dierbare sneeuwwitte astronaut
zo ver al van de aarde weggedreven,
zo moedig uitgestapt en in de ruimte zwevend
zonder bestek en her en der.
Zij zoekt – het is een s.o.s. -
haar herkomst en haar zijn als kind
en niemand niemand, die haar vindt
zoals zij was. Haar franse les
herhaalt zij: chou, croup, trou, clou, pou, oxf9,
die eerste juffrouw, weet je wel
die valse oude mademoiselle
hoe heet ze nou. Ik ben zo moe.
xa0
Had ik je maar als kind gekend,
die nu mijn kind en moeder bent.